Samodzielny Oddział Piechoty "FENIKS"

Manewry szkoleniowe "Dla Prawdziwych Mężczyzn" w wykonaniu "Feniksa"

Manewry trwały 24 godziny a ich celem było utrzymanie sprawności bojowej w trudnych warunkach atmosferycznych.

"Już chyba gorszych warunków być nie mogło..."

Warunki okazały się znacznie trudniejsze niż ktokolwiek przewidywał. Temperatura utrzymywała się na poziome 5 stopni Celsjusza co zapewniało nam "przyjemną" atmosferę w postaci topniejącego śniegu, wody po kostki  i wszechobecnego błota.

W takich oto warunkach wzięliśmy się za:

Rozkładanie obozu

Pierwszą podstawową czynnością było rozpalenie ogniska i przygotowanie  drewna w ilości wystarczającej na całą noc. Może chodziło przede wszystkim o utrzymanie sprawności bojowej - jednak dalej były to manewry w klimacie militarnym. Więc nie wolno było sobie pozwolić na hałasowanie w nocy.

Dodatkowo postawiona z pałatek prowizoryczna kurtyna pozwoliła na oszczędzenie sobie wysiłku związanego z wykopaniem dakota fire hole.

Następnym etapem było rozstawienie namiotów. Tu w ruch poszła saperka. Wybranie miejsca blisko spadu zapewniało dobry odpływ wody z topniejącego śniegu. Po odśnieżeniu miejsca na namiot i ułożeniu gałęzi zapewniających izolację od zimna i - częściowo - wilgoci pozostało już tylko ustawienie i okopanie namiotów.

Szkolenia

Z powodu warunków i braku części ekipy, nie odbyło się zbyt wiele szkoleń. Jednak nie siedzieliśmy z założonymi rękami. Sprawdzian z  mowy nie werbalnej był tym razem na wysokim poziomie i nawet doświadczonym członkom zamojskiej drużyny sprawiał problemy.

Warty

Odbywały się non-stop, a ponieważ celem było utrzymanie sprawności bojowej - obowiązki wartownika zostały zmodyfikowane.

Wartownik miał pozostawać czujny a ponadto miał pilnować ognia, suszyć pozostałym buty - które przemokły po 10 minutach od wejścia do lasu, a także zapewnić by następna osoba dostała ciepłą kawkę przy przejęciu obowiązków wartownika.

"Już chyba gorszych warunków być nie mogło, chyba że zacznie padać deszcz"

Deszcz zaczął padać ok. godz. 1 w nocy i padał do świtu. Moja warta rozpoczynała się o godzinie 3 więc idealnie zdążyłem na orzeźwiającą mżawkę - przynajmniej miałem tyle szczęścia że buty zdążyły mi prawie całkowicie wyschnąć.

Nuda warty, zimny deszczyk i początki braków wody pitnej - a co za tym idzie - kawa "espresso" z życiodajną glukozą złożyły się na poranną korbę. Więc..."godzina 5 minut 30..." przy znanej wojskowej piosence drużyna budzi się do życia. Wstając, chwalą w pięknym żargonie wojskowym wykonawcę, pogodę i samą ideę manewrów.  Skromnym śniadaniem z suchej racji żywnościowej i kawy zaczyna się dzień.